زندگی‌نامه استیو جابز

1
210

به‌افتخار دیوانه‌ها، سرکش‌ها و درد سرسازان. کسانی که دنیا را جور دیگری می‌بینند. ممکن است بعضی‌ها آن‌ها را دیوانه پندارند، ولی به چشم ما نابغه‌اند. چون دنیا را همان‌هایی تغییر می‌دهند که آن‌قدر دیوانه‌اند که فکر می‌کنند از پس این کار برمی‌آیند.
یک دیوانه لجباز که برای خوردن یک وعده‌غذای مجانی در هفته مسافتی به طول 7 مایل را پیاده می‌پیمود کسی نبود جز استیو جابز مؤسس و بنیان‌گذار غول فنّاوری جهان شرکت معظم اپل باارزشی بیش از 1000 میلیارد دلار

استیو جابز در ۲۴ فوریهٔ سال ۱۹۵۵ در سان‌فرانسیسکو از مادری به نام جوئَن کارول شیبل که از تبار آلمانی-سویسی بود و پدری مسلمان که اهل سوریه بود به نام عبدالفتاح جان جندلی که هردو دانشجو بودند زاده شد. گاهی از جابز به‌واسطهٔ سوری بودن پدرش به‌عنوان یک آمریکایی عرب یاد می‌شود. کارول و عبدالفتاح در آن زمان هنوز باهم ازدواج‌نکرده بودند. هنگامی‌که استیو به دنیا آمد جندلی و دوستش جوئن شیبل که هر دو ۲۳ ساله بودند نمی‌توانستند فرزندشان را بزرگ کنند. جوئن که از یک خانواده مسیحی محافظه‌کار بود، نمی‌توانست خانواده‌اش را متقاعد کند که با یک عرب مسلمان ازدواج کند.

درنهایت استیو توسط پل رینهولد جابز (تولد: ۱۹۲۲، مرگ: ۱۹۹۳) و همسرش که یک ارمنی آمریکایی به نام کلارا هاگوپیان (تولد: ۱۹۲۴، مرگ: ۱۹۸۶) بود، به فرزندی پذیرفته شد.  هنگامی‌که از «پدر و مادرخواندهٔ» او سؤال شد، جابز با پافشاری پاسخ داد که «پل و کلارا جابز پدر و مادر من بودند». او بعدها در زندگی‌نامهٔ خود اظهار داشته که ۱٬۰۰۰ درصد آن‌ها پدر و مادر من بودند. هنگامی‌که استیو ۵ ساله بود، خانوادهٔ جابز از سان‌فرانسیسکو به مانتین ویو واقع در دره سیلیکون نقل‌مکان کردند.

استیو فرزند دره بود و روح و انرژی درهٔ سیلیکون بر اعماق وجود استیو تأثیر گذاشت. بعدها، پل و کلارا دختری به نام پتی را به فرزندخواندگی پذیرفتند. پل جابز که یک مکانیک ماهر کارخانهٔ ساخت لیزر بود، مقدمات ابتدایی الکترونیک و طریقهٔ کار با دست‌ها را به پسرش آموزش داد. کلارا جابز یک حسابدار بود و به استیو خواندن را پیش از رفتن به مدرسه آموخت.

دوران ابتدایی برای استیو خسته‌کننده بود. معلم کلاس چهارم در موفقیت‌های بعدی او نقش زیادی داشت. وی بود که او را با توانایی‌هایش آشنا کرد، جابز بعدها از او به‌عنوان یک قدیس یاد می‌کرد. او باعث شد که استیو کلاس پنجم را به‌صورت جهشی طی کند و دورهٔ ابتدایی را یک سال زودتر به اتمام برساند

استیو همیشه در سخنرانی‌های اچ‌پی در پالو آلتو شرکت می‌کرد؛ و بعدها به استخدام همان‌جا درآمد و به‌عنوان کارمندان تابستانی همراه استیو وزنیاک کار می‌کردند. استیو در سال ۱۹۷۲، از دبیرستان هومستد در شهر کوپرتینو در کالیفرنیا فارغ‌التحصیل شد و در کالج رید در شهر پورتلند ایالت اورگن ثبت‌نام کرد، اما بعد از یک نیمسال تحصیلی انصراف داد.

استیو پس از انصرافش، در بعضی از کلاس‌های کالج ازجمله خوشنویسی شرکت می‌کرد. این هنر در شغل آیندهٔ استیو تأثیر بسزایی داشت. این هنر به استیو ایدهٔ سبک حروف چندگانه را بخشید که در کامپیوتر مکینتاش دیده می‌شود. جابز طی یک سخنرانی در دانشگاه هاروارد گفته است: اگر در کالج وارد آن کلاس (خوشنویسی) نمی‌شدم، مکینتاش هرگز چندین طرح حروف یا فونت‌های فاصله‌دار مناسب را نداشت؛ و ازآنجایی‌که ویندوز دقیقاً مکینتاش را کپی کرده است، کامپیوتر هیچ‌کسی این فونت‌ها و طرح‌ها را نداشت. در زمستان ۱۹۷۴، او به کالیفرنیا بازگشت و به همراه  دوستش استیو وزنیاک، حضور در جلسات باشگاه کامپیوتر هوم‌برو را آغاز کرد. در همین زمان جابز شغلی به‌عنوان یک تکنسین در شرکت آتاری، سازندهٔ رایانه و دستگاه بازی رایانه‌ای که آن روزها محبوب بود، یافت. استیو در همان سال پس از یک سفر معنوی 7 ماهه به هند که به گفته خودش تأثیر بسیار زیادی بر روی موفقیت‌هایش داشته است به آتاری بازگشت.

استیو جابز در ابتدای مسیر

وظیفهٔ او ساختن یک برد الکترونیکی برای یک بازی شرکت آتاری (به نام Breakout) بود. بر طبق گفتهٔ نولان باشنل (بنیان‌گذار آتاری) جایزه‌ای ۱۰۰ دلاری به ازای هر تراشه‌ای که در فرایند طراحی از دستگاه اصلی حذف می‌شد، داده می‌شد. استیو که دانش اندکی در طراحی مدارهای الکترونیکی داشت، با استیو وزنیاک قول و قراری گذاشت که اگر وزنیاک بتواند مداری با حداقل تعداد تراشه‌ها طراحی کند، جایزه‌ای که از آتاری دریافت می‌کنند رابین خودشان تقسیم نمایند. این پروژه انجام شد و باوجود حیرت فراوان مسئولین آتاری، وزنیاک توانست که تعداد تراشه‌های استفاده‌شده در دستگاه نهایی را ۵۰ عدد کاهش دهد. متأسفانه، وزنیاک طراحی را به حدی فشرده انجام داده بود که تولید دستگاه نهایی بر روی خط مونتاژهای آن دوران ممکن نبود. باوجوداین، جابز به وزنیاک گفت که آتاری تنها ۷۰۰ دلار از جایزه را پرداخت کرده است (درصورتی‌که تمامی ۵٬۰۰۰ دلار جایزه پرداخت‌شده بود) و پیشنهاد کرد که وزنیاک نیمی از آن یعنی ۳۵۰ دلار را برای کاری که انجام داده بود بردارد. پس از اطلاع یافتن از واقعیت، وزنیاک در یک مصاحبه دراین‌باره گفت که این‌یک مسئلهٔ کوچک است. جابز به این پول نیاز داشت و حقیقت را به من نگفت.

در سال ۱۹۷۱ استیو وزنیاک، تحت تأثیر مقاله‌ای جعبهٔ آبی را ساخت. جعبهٔ آبی سیستمی بود که می‌توانست با تکرار تن‌هایی، سیگنال‌ها را در شبکه AT&T مسیردهی کند و این امکان را فراهم می‌کرد که به شکل رایگان تماس راه دور برقرار شود. وزنیاک در مورد آن می‌گوید: «تابه‌حال مداری نساخته که این‌قدر به آن افتخار کنم. هنوز هم‌فکر می‌کنم که کارم معرکه بود.» استیو جابز هم ایده فروش آن را مطرح کرد. قیمت تمام‌شده ساخت هر جعبهٔ آبی ۴۰ دلار بود و جابز تصمیم داشت که آن را ۱۵۰ دلار به فروش برساند. جابز می‌گوید حدود ۱۰۰ جعبه آبی ساختیم و تقریباً همه را فروختیم. بعدها جابز گفت: من ۱۰۰ درصد از این مسئله مطمئنم که اگر آن جعبه‌های آبی نبود، اپلی هم وجود نداشت. من و وزنیاک یاد گرفتیم که چگونه باهم کارکنیم. ما اطمینان پیدا کردیم که می‌توانیم مسائل فنی را حل کرده و واقعاً چیزی تولید کنیم.

تولد اپل

استیو جابز 21 ساله بود که همراه با دوست 25 ساله‌اش وزنیاک در پارکینگ خانه مادربزرگ جابز شرکت اپل را پایه‌گذاری کردند.
اولین رایانهٔ شخصی‌ای که جابز و وزنیاک به بازار معرفی کردند اپل I نام داشت. قیمت این رایانه که در سال ۱۹۷۶ معرفی شد، ۶۶۶ دلار و ۶۶ سنت بود. در سال ۱۹۷۷، جابز و وزنیاک رایانهٔ اپل II را معرفی کردند. در سال ۱۹۸۰، اپل عرضهٔ اولیه سهام خود را در بازار بورس ارائه کرد و به سهامی عام تبدیل شد. هنگامی‌که اپل عمومی شد، سرمایهٔ بیشتری از هر عرضهٔ اولیه سهام، از زمان شرکت خودروسازی فورد در سال ۱۹۵۶ جذب کرد و بلافاصله تعداد افراد بیشتری (حدود ۳۰۰ نفر) از هر شرکت دیگری در تاریخ را میلیونر کرد. در همان سال، شرکت اپل، رایانهٔ اپل III را معرفی کرد که این رایانه به دلیل قیمت زیاد و برخی مشکلات سخت‌افزاری با شکست تجاری در بازار مواجه شد. هم‌زمان با رشد اپل، این شرکت جستجویی را برای یافتن مدیران مستعد که بتوانند آن را در مدیریت توسعه و گسترش، کمک کنند، آغاز کرد در سال ۱۹۸۳، جابز با به چالش طلبیدن جان اسکالی که یکی از مدیران پپسی کولا بود، او را تطمیع کرد که به‌عنوان مدیرعامل اپل کار کند.
جابز به او گفته بود: می‌خواهی که باقی زندگی‌ات را به فروختن آب-شکر بگذرانی، یا می‌خواهی شانس این را داشته باشی که دنیا را عوض کنی؟
در همان سال شرکت اپل، رایانهٔ اپل لیزا را معرفی کرد که باوجود مجهز بودن به واسط گرافیکی کاربر و موس از بابت تجاری ناموفق از آب درآمد. یکی از دلایل این عدم موفقیت قیمت گران و کندی آن بود. سال ۱۹۸۴، سال معرفی رایانهٔ مکینتاش بود. این رایانه دارای پردازشگر موتورولا ۶۸٬۰۰۰ با فرکانس کلاک ۷٫۸ مگاهرتز و مجهز به موشواره بود. پس از گذشت حدود دو ماه از معرفی مکینتاش، تنها ۵۰٬۰۰۰ عدد از آن فروخته‌شده که نمایش قدرتمندانه‌ای نبود. حافظه مکینتاش کم بود (۱۲۸ کیلوبایت) و وجود یک فلاپی کار را با آن سخت می‌کرد. مکینتاش همانند لیزا به واسط گرافیکی کاربر مجهز بود ولی بعضی از ویژگی‌های قدرتمند لیزا مانند مالتی تسکینگ و حافظه ۱ مگابایت را نداشت.
در سال 1987 بین مایک اسکات مدیرعامل وقت اپل و استیو جابز مؤسس و بنیان‌گذار اپل کشمکش‌ها بالا گرفت، طوری که مایک اسکات از مدیران خواست بین او و جابز یکی را انتخاب کنند. درنهایت و به‌اتفاق آرا استیو جابز از کار برکنار و از شرکتی که خود آن را تأسیس کرده بود اخراج شد.

پس از ترک اپل، جابز در سال ۱۹۸۵ با سرمایهٔ ۷ میلیون دلار شرکت رایانه‌ای دیگری را بانام نکست بنیان گذاشت.
جابز در سال ۱۹۸۶ یک گروه گرافیکی که توسط جابز پیکسار نامیده شد را از بخش گرافیک کامپیوتر لوکاس فیلم، به قیمت ۱۰ میلیون دلار خرید که ۵ میلیون دلار آن را در شرکت سرمایه‌گذاری کرد. این شرکت درزمینهٔ پویانمایی رایانه‌ای فعالیت می‌کند.

در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۶ شرکت اپل، شرکت نکست را به مبلغ ۴۲۹ میلیون دلار خرید. طی این معامله استیو جابز، مجدداً به اپل بازگشت. پس از برکناری جیل آملیو  مدیرعامل وقت اپل در ژوئیهٔ سال ۱۹۹۷، جابز عملاً مدیرعامل اپل شد؛ اما او از پذیرش این سمت به‌طور دائم خودداری کرد. طی یک تغییر سازمانی در همان ماه، بیشتر اعضای هیئت‌مدیرهٔ اپل تغییر کردند. پس از تشکیل جلسه توسط اعضای هیئت‌مدیرهٔ جدید، جابز به سمت مدیرعامل موقت منصوب شد. در ماه مارس سال ۱۹۹۸ جابز به‌منظور تمرکز اپل برای سوددهی، فوراً تعدادی از پروژه‌ها مانند نیوتن، سایبر داگ و اپن داکرا لغو کرد. پس از خرید نکست توسط اپل و بازگشت جابز، فنّاوری نکست، راهش را به‌سوی محصولات اپل باز کرد. این فنّاوری به‌عنوان مبنای توسعهٔ سیستم‌عامل مک آی واس ده، فروشگاه اپل و فروشگاه آی‌تیونز به کار گرفته شد. همچنین یکی از محصولاتی که جابز در ابتدای ورودش اقدام به توسعهٔ آن کرد، آی‌مک بود.
یک حرکت تجاری که تأکید شرکت بر طراحی را نشان می‌داد.

استیو جابز درنهایت پس از دو سال و نیم خدمت در اپل، در ورلد اکسپو سال ۲۰۰۰، واژهٔ «موقت» را از عنوانش حذف کرد و مدیرعامل دائم شد. از اتفاقات مهم پس‌ازاین مسئله در اپل می‌توان به معرفی آی‌پاد در سال ۲۰۰۱ پرده‌برداری از آی‌تیونزاستور در سال ۲۰۰۳، معرفی آی‌فون در سال ۲۰۰۷ و آی‌پد در سال ۲۰۱۰ اشاره کرد.

جابز از سال ۱۹۹۷ تا زمان مرگش با دستمزد یک دلار در سال در سمت مدیرعامل برای اپل کار می‌کرد و سال‌های زیادی هیچ پاداشی هم به او تعلق نگرفت. این مسئله باعث شد نام او به‌عنوان «کم حقوق‌ترین مدیر ارشد عملیاتی» در کتاب رکوردهای جهانی گینس ثبت شود.
جابز صاحب ۵٫۵ میلیون سهام اپل به ارزش ۲٫۱ میلیارد دلار و ۱۳۸ میلیون سهام دیزنی به ارزش ۴٫۴ میلیارد دلار بود. نشریه معتبر فوربز در مارس ۲۰۱۱، ثروت جابز را ۸٫۳ میلیارد دلار و قبل از مرگش (در سپتامبر ۲۰۱۱) ۷ میلیارد دلار برآورد کرد و در جایگاه ۳۴ امین فرد ثروتمند امریکا  قرار گرفت.

استیو در خاطراتش می‌گوید در جوانی به مدت 18 ماه در خوابگاه دوستانش روی زمین می‌خوابید.مدتی بی‌خانمان بود، بطری‌های خالی نوشابه جمع می‌کرد و می‌فروخت تا درازای آن غذا بخرد. یکشنبه‌شب‌ها 7 مایل پیاده شهر را طی می‌کرد تا یک وعده‌غذای مجانی از معبد «هل-کریشنا» دریافت کند.

درنهایت استیو جابز پس از 8 سال مبارزه با بیماری که به گواه تاریخ هیچ تأثیری روی کیفیت کار او نگذاشته بود در سن 56 سالگی در خانه‌اش در پالو آلتو کالیفرنیا در تاریخ چهارشنبه ۵ اکتبر ۲۰۱۱ در سن ۵۶ سالگی درگذشت.

افتخارات:

مجله تایم در سال ۱۹۸۳ میلادی، جابز را به‌عنوان «مشهورترین استاد میکرو (الکترونیک) معرفی کرد.

در سال ۱۹۸۵ رئیس‌جمهور رونالد ریگان، مدال ملی فناوری و نوآوری را به استیو جابز و استیو وزنیاک به خاطر معرفی و گسترش کامپیوتر شخصی اهدا کرد.
در دسامبر ۲۰۰۷، آرنولد شوارزنگر فرماندار وقت کالیفرنیا و بانوی اول ماریا شرایور، افتخار ورود به «تالار مشاهیر کالیفرنیا» که در موزهٔ تاریخ و زنان و هنر کالیفرنیا واقع است را نصیب استیو جابز کردند.

در نوامبر ۲۰۰۹، به‌وسیلهٔ مجلهٔ فورچون به‌عنوان «مدیرعامل دهه» انتخاب شد

در سال ۲۰۱۰، در ردهٔ هفدهم قدرتمندترین افراد جهان از دیدگاه فوربز قرار گرفت.

در دسامبر ۲۰۱۰، فایننشیال تایمز، جابز را به‌عنوان مرد سال ۲۰۱۰ معرفی کرد.

پس از استعفای استیو جابز از مدیرعاملی اپل، نیویورک تایمز استیو جابز را به‌عنوان هنری فورد این دوره توصیف کرد و او را با توماس ادیسون مقایسه کرد.

1 دیدگاه

پاسخ دادن

دیدگاه خود را وارد کنید
لطفا نام خود را وارد کنید