ویتامین آ:

اولین ویتامین شناخته‌شده در دنیا ویتامین آ است که در بسیاری میوه‌ها و سبزی‌ها یافت می‌شود.
ویتامین آ یکی از ویتامین‌های محلول در چربی است. ویتامین‌ آ یا رتینول برای بهبود بینایی افراد در نور کم مثل شب و حفظ سلامتی سطح چشم، دفاع از بدن و سلامتی پوست است.

فواید ویتامین آ:
حفظ سلامتی بافت‌هایی مثل شبکیه چشم
کمک به رشد و سلامت پوست و غشاء محیطی
کمک به رشد طبیعی دندان‌ها، بافت اسکلتی نرم

ویتامین آ برای فعالیت مویرگ‌ها و حفظ جدار آن‌ها لازم بوده و در عوارض قلبی عروقی یا خونریزی‌های مغزی کمبود این ویتامین دیده می‌شود.
ویتامین آ در نگهداری از سلول‌های بدن و شادابی آن‌ها و جلوگیری از پیری زودرس تأثیر شایسته‌ای دارد و امروز برای جلوگیری از نابودی و فرسایش اعضای بدن از ویتامین «آ» استفاده درمانی می‌شود.

منابع ویتامین آ:

این ویتامین در جگر، روغن کبد ماهی، زرده تخم‌مرغ، گوشت قرمز و میوه‌ها و سبزی‌های زرد یا نارنجی‌رنگ مثل هویج و سبزی‌های دارای برگ‌های سبز تیره، کره و مارگارین منابع خوب ویتامین آ هستند.
البته منابع گیاهی حاوی بتاکاروتن است که در بدن به ویتامین آ تبدیل می‌شود.
منابع بتا کاروتن: میوه‌های نارنجی و زرد مثل طالبی، زردآلو و گریپ‌فروت
سبزی‌هایی مثل کدوتنبل، کدوی حلوایی، هویج، سیب‌زمینی شیرین و سبزی‌هایی مانند کلم بروکلی، اسفناج، کاهو
میزان توصیه‌شده غذایی برای گروه‌های مختلف افراد متفاوت است.

ویتامین کا:

از ویتامین‌های ضروری بدن و محلول در چربی است که برای جذب پروتئین و انعقاد خون در بدن به آن نیاز است.
نقش ویتامین کا در کمک به انعقاد خون و نیز جلوگیری از انعقاد به‌خوبی شناخته‌شده است. ویتامین کا همچنین در سلامت استخوان‌ها نقش دارد.
گفتنی است که این ویتامین خطر خونریزی در بیماری‌های کبدی، یرقان، سوء جذب و یا خطر خونریزی در اثر مصرف بلندمدت آسپیرین و آنتی‌بیوتیک‌ها را کاهش می‌دهد.
نیمی از ویتامین کا موردنیاز بدن توسط باکتری‌ها در روده خود انسان ساخته می‌شود. علاوه بر آن مواد غذایی شامل جعفری، کلم، اسفناج، گل‌کلم، زرده تخم‌مرغ، کاهو، چای سبز ٬ گوجه‌فرنگی٬ مارچوبه، کرفس، لوبیا سبز، شاهی، شلغم ٬ روغن سویا ٬ روغن کبد ماهی و برگ سبز و نخود سبز پخته است. همچنین در شیر، گوشت و میوه‌جات به مقدار کم وجود دارد.

میزان نیاز روزانه انسان به این ویتامین در مردان ۸۰ میکروگرم و در زنان ۶۵ میکروگرم است. مقداری از این ویتامین در کبد ذخیره می‌شود که جوابگوی نیاز یک هفته بدن انسان است. خوردن سبزی‌های پربرگ و تیره برگ برای دریافت این ویتامین سودمند است.

ویتامین ای:

ویتامین ای به‌عنوان یک ویتامین مهم برای عملکرد صحیح اعضای بدن موردنیاز است و برای کند کردن روند پیری به‌طور طبیعی نیز بسیار مفید است.
این ویتامین در بسیاری از غذاها مانند روغن آجیل، گوشت و تخم پرندگان، میوه‌ها و روغن جوانه گندم یافت می‌شود. ویتامین ای به‌صورت مکمل هم در دسترس است. فواید ویتامین ای شامل درمان و پیشگیری از بیماری قلبی و عروقی مانند درد قفسه سینه، فشارخون بالا و گرفتگی یا انسداد رگ‌ها می‌شود.

فواید ویتامین ای:

ویتامین ای باعث افزایش توانایی دستگاه ایمنی بدن در مقابل بیماری‌ها می‌شود. جلوگیری از پیشرفت بیماری آلزایمر، کمک به درمان بیماری‌های چشمی مثل آب‌مروارید، کاهش احتمال سکته قلبی در بیماران مبتلابه دیابت، کند کردن روند پیری سلول‌ها، تقویت انسان در مقابل آلودگی‌های زیست‌محیطی، مقابله با کم‌خونی، درمان مشکلات ناشی از چربی‌های بدهضم و کمک به بهبود بیماری‌های پوستی، زخم‌ها، اختلالات تولیدمثل و کاهش دردهای پیش از قاعدگی و کاهش علائم و نشانه‌های لوپوس می‌شود.

ویتامین دی:

ویتامین دی را کلسیفرول می‌نامند و یکی از ویتامین‌های لازم برای بدن و از ویتامین‌های محلول در چربی است که به رشد و استحکام استخوان‌ها از طریق کنترل تعادل کلسیم و فسفر کمک می‌کند. این ویتامین با ایجاد افزایش جذب فسفر و کلسیم از روده‌ها و کاهش دفع از کلیه به متابولیسم استخوان‌ها کمک می‌کند و همچنین از طریق ترجمه ژن‌های هسته سلول به رشد سلول کمک می‌کند.

منبع اصلی دریافت این ویتامین به‌جز منابع گیاهی مثل غلات و حیوانی مثل ماهی ساردین، شیر و تخم‌مرغ، نور آفتاب است، به‌طوری‌که ۱۰ تا ۲۰ دقیقه ماندن در زیر نور آفتاب، نیاز روزانه بدن انسان به این ویتامین را تأمین می‌کند. کمبود این ویتامین همچنین باعث پوکی استخوان در کهن‌سالی می‌گردد.

ویتامین سی:

بدن انسان برای ارائه عملکرد درست و بهینه به طیف گسترده‌ای از مواد مغذی نیاز دارد؛ اما یک ویتامین وجود دارد که می‌تواند از هر عملکرد بدن پشتیبانی کند و به‌طور معجزه‌آسایی تمام خطرات و دلایل مختلف مرگ را کاهش دهد و آن ویتامین سی است.

ویتامین ث یا ال-آسکوربات یا اسکوربیک اسید ریزمغذی حیاتی برای گونه‌های پیشرفته پستانداران (انسان، میمون‌ها و مانند این‌ها)، شمار اندکی از گونه‌های دیگر پستانداران (به‌ویژه خوکچه‌هندی و خفاش‌ها)، تعدادی از گونه‌های پرندگان و برخی ماهی‌هاست.

تقریباً به‌جز مواردی که در بالا ذکر شد بقیه جانداران این ویتامین را در بدن خود می‌سازند.

منابعی که بیشترین مقادیر این ویتامین را در خوددارند عبارت‌اند از: فلفل سبز، توت‌فرنگی، کلم بروکلی، گریپ‌فروت، گوجه‌فرنگی، انبه، لیمو، گل‌کلم، سیب‌زمینی، نخودفرنگی، هندوانه، آناناس، اسفناج، کلم، نارنگی و مرکبات، شلغم، کیوی و دیگر میوه‌ها و سبزی‌ها، منابع گیاهی دارای ویتامین ث و جگر منبع حیوانی دارای ویتامین ث است.

 

 

 

پاسخ دادن

دیدگاه خود را وارد کنید
لطفا نام خود را وارد کنید